De Leidse regio heeft een ruim aanbod aan scholen, zowel reguliere als speciale. Voor de meeste leerlingen is er dus wel onderwijs mogelijk, maar helemaal passend is het niet. Vooral de reguliere scholen bieden nu nog te veel van hetzelfde aan. ‘Passend onderwijs’ richt zich in de praktijk meer op de ‘problemen’ van leerlingen dan op hun potenties, kwaliteiten en intrinsieke motivatie. In onze documentaire ‘Leren in Leiden’ willen we kijken we naar ieders mogelijkheden. De documentaire zal uit drie afleveringen bestaan: ‘Passend onderwijs’, ‘Inclusie’ en ‘Witte vlekken’.

Ondanks de Wet passend onderwijs zijn er nog veel knelpunten niet opgelost. Waarom hebben we zoveel vroegtijdig schoolverlaters? Waarom groeit het aantal thuiszitters? We gaan in deze aflevering uit van de Memorie van Toelichting bij de Wet passend onderwijs. Daarin wordt de ‘winst van het nieuwe stelsel’ opgesomd. Dertien punten, waarvan we er een paar uitkiezen. We focussen in deze aflevering op kinderen met autisme, omdat autisme in Leiden meer dan gemiddeld in Nederland voorkomt. We laten niet alleen zien waarom die in de wet beoogde winst niet voldoende is behaald, maar vooral hoe op de Leo Kannerschool leraren ‘goed zijn toegerust’ en het kind ‘niet meer tussen wal en schip valt’. Om vervolgens stil te staan bij de vraag in hoeverre en onder welke voorwaarden reguliere scholen kunnen voldoen aan de wet; of belangrijker: deze kinderen tot ontwikkeling kunnen brengen.

Erbij horen – over inclusie. Voor de een is inclusie dat alle kinderen samen op dezelfde school kunnen zitten. Voor anderen doet het er minder toe of een kind op speciaal of regulier onderwijs zit. Het gaat er volgens hen om dat opleiding moet leiden naar een volwaardige plek in de maatschappij. We kijken in deze aflevering naar inclusie zoals bedoeld in de Wet passend onderwijs, maar ook breder: in de maatschappij. Ongeacht afkomst, IQ, opleiding van de ouders, manier van leren of de manier waarop de hersenen zijn geschakeld. Het gaat dan niet alleen om de tegenstelling speciaal versus regulier, maar ook VMBO versus ‘hoger’ middelbaar onderwijs. We interviewden o.a. een wiskundeleraar die voorkeur heeft voor lesgeven op het VMBO. We vroegen hem uiteraard waarom. En ook hoe hij dat aanpakt.

Witte vlekken – over ontdekkend leren. De Leidse denker Eva de Leeuw gebruikt het begrip ‘witte vlekken’ op een landkaart als beeldspraak voor hoe je iemand kunt laten leren. Witte vlekken prikkelen de ontdekkingsreiziger meer dan een volledig ingekleurde landkaart. In deze aflevering vergelijken we nieuwe vormen van onderwijs in Leiden – zogenaamd ontwikkelingsgericht onderwijs bij Agora – met innovatief onderwijs dat al 100 jaar geleden is uitgevonden: de Daltonschool in Oegstgeest. Zijn we in 100 jaar tijd niet opgeschoten? Of voegen de nieuwe richtingen wel degelijk iets toe? En is het goed voor alle kinderen? Ook filmen we een aantal vroegtijdig schoolverlaters die buiten school – bij MBO UniverCity – hun fascinatie ontdekten.

‘Leren in Leiden’ is een gezamenlijk project van filmmaker Jan Stap en journalist René Lamers. Jan en René werken samen met Reanne van Kleef van Sleutelstad FM. Het project is mede mogelijk gemaakt door het Leids Mediafonds.

Kijk ook op mijn blog voor sneak previews!

Dit werk valt onder een Creative Commons Naamsvermelding-GeenAfgeleideWerken 4.0 Internationaal-licentie.

Wil je op de hoogte blijven van de vertoningen van mijn documentaires? Vul dan je contactgegevens in. Ik zal niet te vaak een nieuwsbrief sturen!